Ποιηματάκι (my very ancient Greek history :-p)

Διαβάζω πριν χρόνια

Αυτά που 'χω γράψει

Στην ίδια κρυψώνα

Δεν έχω αλλάξει

 

ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΣΗ Vs ΟΡΑΜΑΤΙΣΜΟΣ (my very ancient Greek history :-p)

Καλοκαίρι 2007 στον Αρμενιστή. Εγώ δουλεύω στο market του camping. Έχω ρεπό και σε λίγο θα πάμε στην παραλία. 

Καλημέρα Ήλιε

(Also available in English:

https://dearfuturehistorians.blogspot.com/2020/05/good-morning-sun.html?m=1)

Μύθος Κοσμογονείας

Η θεά Μητέρα.. κι ο Πατέρας θεός.. χτυπήθηκαν από τα βέλη του Έρωτα, που προϋπήρχε.

Αρχικά η χημεία τους εξέπληξε και τον ίδιο τον Έρωτα.

'DIY' Greek Short Film Script (February 4, 2005)

Also available in English

“ΦΤΙΑΞΤΟ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ”

Σενάριο μικρού μήκους της

Λείας Μιχαλοπούλου

(11 Σελίδες/Λεπτά.)

ΕΜΜΗΝΌΡΡΟΙΑ (2006)

«Επειδή, η ζωή κάθε σάρκας είναι το αίμα της».

Λευιτικό 17:14α

Το αίμα είναι, για τους πρώτους πολιτισμούς, η ίδια η ουσία της ζωής.

Όμως το αίμα της εμμηνόρροιας είναι κάτι ιδιαίτερα μαγικό...

ΚΈΛΤΙΚΑ ΣΎΜΒΟΛΑ (2005)

Το όνομα Κέλτες δόθηκε από τον Ηρόδοτο και από άλλους Έλληνες συγγραφείς, στις φυλές που κατοικούσαν στη βορειοδυτική και κεντρική Ευρώπη.

ΤΟ ΤΡΊΤΟ ΜΆΤΙ (2005)

Το λυχνάρι του σώματος είναι το μάτι. Όταν, λοιπόν, το μάτι σου είναι καθαρό, και το σώμα σου ολόκληρο είναι φωτεινό. Όταν, όμως, είναι πονηρό, και το σώμα σου είναι σκοτεινό. Πρόσεχε, λοιπόν, μη τυχόν το φως, που είναι μέσα σου, είναι σκοτάδι.

Κατά Λουκά 11:34,35

ΠΟΛΎΤΙΜΟΙ – ΗΜΙΠΟΛΎΤΙΜΟΙ ΛΊΘΟΙ (2005)

«Ο Κόσμος αντανακλάται με διαφορετικούς τρόπους, σε ένα πολύτιμο ή ημιπολύτιμο λίθο αντανακλά τον ίδιο του τον εαυτό».

Ζαρατούστρα

ΧΡΩΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΊΑ (2005)

Το Χρώμα είναι η γλώσσα του Φωτός...

Είναι άραγε τυχαίο που το χρώμα της χλωροφύλλης, του «αίματος» των φυτών, και του δικού μας είναι συμπληρωματικά;

ΚΛΑΣΙΚΈΣ ΙΣΤΟΡΊΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΆΤΩΝ (2006)

Ακόμα κι αν τα φαντάσματα δεν «υπάρχουν», θα περιπλανώνται για πάντα μέσα στις ιστορίες, στο βασίλειο των παραμυθιών. Μέσα στη φαντασία των παιδιών, των τρελών και των καλλιτεχνών. Μέσα στις αναμνήσεις φαντασίας των «σοβαρών» ενηλίκων.

ΓΙΑΤΊ ΟΙ ΆΝΘΡΩΠΟΙ ΓΊΝΟΝΤΑΙ ΦΑΝΤΆΣΜΑΤΑ; (2006)

«Σε χαιρετίζω Όσιρι, Κύριε του Φωτός, που διαμένεις στην κραταιά κατοικία σου, στα στήθη του απόλυτου σκότους.

Έρχομαι σε σένα, εγώ, η εξαγνισμένη ψυχή. Τα δύο μου χέρια σε αγκαλιάζουν.

Ανοίγω τους ουρανούς. Εκτελώ αυτό που στη Μέμφιδα διατάχθηκε. Γνωρίζω την καρδιά μου. Είμαι κύριος της καρδιάς μου, κύριος των χεριών μου και των ποδιών μου, με τη θέληση του εαυτού μου. Η ψυχή μου δεν είναι φυλακισμένη στο σώμα μου στις πύλες του Αμέντι.»

Αιγυπτιακή Βίβλος των Νεκρών

ΡΟΔΌΛΦΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΆΔΗΣ, Συνέντευξη, (2005)

Ροδόλφος Ελευθεριάδης

 Τέχνη & Υπερβατικός Διαλογισμός

«Η Ομορφιά και η Αλήθεια οδηγούν και τα δυο στον ίδιο στόχο, στο εσωτερικό μας Φως».

Το «Γαλάζιο Πουλί» του Μαίτερλινκ (2005)

Το «Γαλάζιο Πουλί» του Μαίτερλινκ είναι ένα ταξίδι για την αναζήτηση της ευτυχίας.

Ο συγγραφέας σ’ αυτό το έργο του κρύβει πολύ έντεχνα τον πεσιμισμό του, που στα προηγούμενα του έργα είναι απροκάλυπτος. Έτσι το πιο αισιόδοξο δημιούργημα του Μαίτερλινκ καταλήγει στο συμπέρασμα πως η ευτυχία είναι άπιαστη, ή τουλάχιστον εφήμερη. Δεν είναι παρά αναζήτηση μιας Χίμαιρας, που καταλήγει πάντα σ’ ένα όνειρο που σβήνει το πρωί, σαν το πουλί που χάνει το χρώμα του μόλις μπει στο κλουβί.

«ΥΠΆΡΧΕΙ ΚΆΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΚΆΝΩ ΕΓΏ;» («Λευκό αίμα»)

Σενάριο μικρού μήκους των

Ντανιέλα Δαμιανίδου

και

Λεία Λώτους Μιχαλοπούλου

https://www.youtube.com/watch?v=j1E6rZhBqTk

ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΆΚΙ ΜΕ ΤΑ ΣΠΊΡΤΑ (libretto, 2005)

Του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν

Διασκευή

Λυδία Κώνστα/Λεία Μιχαλοπούλου

Θεσσαλονίκη

22-3-05

Κάποτε, πριν πάω στη Δύση (1997 & 2004)

Poem:

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κοριτσάκι που είχε χαθεί στον λαβύρινθο του χρόνου.

Είχε κρυφτεί εκεί πριν πολύ καιρό γιατί από μικρή έμαθε πόσο σκληρή μπορεί να γίνει η πραγματικότητα.

Ύβρις (2001)

Η ελευθερία. Το δικαίωμα στην αναζήτηση της Αλήθειας, η Γνώση.

Βλέπουμε ταινίες με εγκληματίες που προσπαθούν να αποδράσουν από φυλακές και έχουν καλό τέλος όταν τα καταφέρουν. Θαυμάζουμε φιλοσόφους που έζησαν για να βρουν απαντήσεις.

Ο Φόβος (2001)

Είδα ένα διαφημιστικό για μια εκπομπή με θέμα τον «τρόμο» και γιατί ταινίες τέτοιου είδους μας ελκύουν. Έτσι αποφάσισα πριν το δω να γράψω γι’ αυτό ώστε να δω κι εγώ ποια είναι η δική μου άποψη επί του θέματος.

Goths (2001)

 Η ανάγκη να νιώσει κανείς ζωντανός, να νιώσει κάτι!

Γνωρίζω όλο και περισσότερους ανθρώπους που για να «σιγουρευτούν ότι ζουν ακόμα» καταφεύγουν στα μαχαίρια, τους σπασμένους καθρέφτες, όλων των ειδών τα αιχμηρά αντικείμενα, χωρίς να θέλουν ή τουλάχιστον να προσπαθούν να αυτοκτονήσουν. Ένα παιχνίδι με τον πόνο και τον θάνατο ως ύστατη προσπάθεια να ζήσουν!